Klik hieronder op Lees meer en lees de volledige toespraak die burgemeester Marcel Logist hield.

Over enkele dagen zal het 64 jaar geleden zijn dat onze stad door de geallieerde troepen werd bevrijd.
Op 3 september 1944 werd Brussel bevrijd, op 4 september Antwerpen, en op 6 september Tienen.
Maar dat was nog niet het einde van de oorlog.
In december 1944 had het Ardennenoffensief plaats en in het voorjaar van 1945 zou de strijd doorgaan op Duits grondgebied tot in de maand mei.
En hoewel ons land al bevrijd was, vielen er hier toch nog veel doden door de V2-bombardementen.

Van 1914 tot 1944, in een periode van 30 jaar, heeft ons land twee wereldoorlogen gekend en hebben de mensen 8 jaar in oorlog geleefd. 8 jaren van armoede, angst en verdriet.
Een nachtmerrie die de overlevenden van toen voor eeuwig zou tekenen. De al iets ouderen onder ons kennen allemaal de vaak emotionele verhalen van hun ouders of grootouders
Ieder slachtoffer was altijd iemands vader, ... iemands moeder, ... iemands zoon, ...iemands dochter, ... iemands vriend, ... iemands vriendin, ... Het zijn de woorden van Willem Vermandere, de zanger-troubadour uit de Westhoek die opgroeide met het tafereel van eindeloze vlakten met duizenden en duizenden witte graven.
Niemand in ons taalgebied heeft aangrijpender de waanzin van de oorlog bezongen dan hij.

De eerste wereldoorlog maakte tussen de 9 en 10 miljoen dodelijke slachtoffers. In de tweede wereldoorlog kwamen naar schatting 72 miljoen mensen om, met name 47 miljoen burgerslachtoffers en 25 miljoen militaire slachtoffers.
En wie dacht dat de tweede helft van de 20ste eeuw vreedzaam zou verlopen kwam bedrogen uit. Ik som maar even enkele op van de vele conflicten die we in 1945 nog te verwachten hadden:
- de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948,
- de Koreaoorlog van 1950 tot 1953,
- de Algerijnse onafhankelijksoorlog van 1954 tot 1962,
- de Suez-crisis van 1956,
- de Eritrese onafhankelijkheidsoorlog van 1961 tot 1991,
- de Viëtnamoorlog van 1964 tot 1975,
- de zesdaagse oorlog van 1967,
- de oorlog tussen India en Pakistan van 1971,
- de Jom Kipouroorlog van 1973,
- de Libanese burgeroorlog van 1975 tot 1990,
- de Sovjetinvasie in Afghanistan van 1979 tot 1989,
- de Irak-Iranoorlog van 1980 tot 1988,
- de Koeweitoorlog van 1990-1991,
- de Joegoslavische oorlogen van 1991 tot 1995,
- de genocide in Rwanda in 1994,
- de Congolese burgeroorlog sinds 1998.
Dat maakt de twintigste eeuw tot één van de dodelijkste aller tijden.

Geachte aanwezigen, een oorlog kent geen winnaars, alleen verliezers. Een oorlog brengt alleen ellende, zinloze menselijke ellende, altijd en overal.

Wij hebben in ons land het geluk nu al 64 jaar in vrede te kunnen leven. In een materiële welstand die nooit voordien zo algemeen verspreid is voorgekomen. Wij hebben daarom de plicht en de verantwoordelijkheid de oorlog te herdenken en te ijveren voor vrede, hier bij ons, maar ook elders in de wereld.
En dat is nodig, want er gaat geen maand voorbij of van ergens in de wereld komt weer eens een bericht over onlusten, gevechten, opstanden, conflicten, zuiveringen, ... en ga zo maar door. Met altijd hetzelfde resultaat: gebroken gezinnen en families, mensen op de vlucht.

Mijn bijzondere dank gaat daarom uit naar het bestuur en de medewerkers van de Tiense bevrijdingsvrienden.
Door hun activiteiten zorgen zij ervoor dat de herinneringen aan de twee grote wereldoorlogen en aan de bevrijding levendig worden gehouden.
De herdenking van vandaag ter ere van de bevrijders van onze stad, is het resultaat van hun inzet. Ik wens hen daarvoor te feliciteren en ik roep hen tevens op om in het belang van de komende generaties hun werkzaamheden met dezelfde overgave verder te zetten.

Ik dank u.