Vandaag geen lange speech. Ik ga wel een korte getuigenis voorlezen.
Daar gaan we.

"Ik heb honderden keren openbare executies meegemaakt. Soms door een vuurpeleton, andere keren werden mensen opgehangen. Ik werkte 16 tot 18 uren per dag in de mijnen van het kamp. Dwangarbeid was het. Pure slavernij. Een werkdag startte om 4 uur 's morgens en eindigde om 20 uur 's avonds. Gevolgd door twee uur ideologische heropvoeding. Als we bepaalde ethische regels niet uit het hoofd kenden, dan kregen we geen toestemming om te gaan slapen. Gevangenen werden geregeld gemarteld. Ik plukte gras, bladeren en kruiden om geen hongerdood te sterven. Gevangenen kregen soms alleen maïs te eten. We kregen slechts het minimum om nét niet dood te gaan van de honger. Enkel diegenen die nodig waren om al hun taken uit te voeren, kregen een kleine hoeveelheid voedsel. Anderen aten ratten of zaadjes gevonden in de uitwerpselen van dieren, enkel en alleen om te overleven."

Tot zover deze getuigenis.

U denkt allicht dat deze getuigenis dateert uit de tweede wereldoorlog, uit Auschwitz, Buchenwald of Mauthausen?

Dat is fout. Deze getuigenis werd enkele dagen geleden vrijgegeven door Amnesty International. Het is een recente getuigenis van een vrouw die op 13-jarige leeftijd gevangengenomen werd. Ze zat 28 jaar, ik herhaal 28 jaar, in het kamp.

Het rapport van Amnesty International was, naast de getuigenis van ex-gevangenen, ook gestoffeerd met luchtfoto's van zes uitgestrekte complexen in drie provincies.
Burgers werden opgepakt omdat ze omgingen met dissidenten of omdat andere familieleden waren opgepakt. Het gaat hem hier over Noord-Korea in het jaar 2011, waar naar schatting 200.000, ik herhaal TWEEHONDERDDUIZEND mensen gevangen zouden zitten.

Beste vrienden,

Vandaag, 66 Jaar geleden capituleerden de Duitsers en kwam er een einde aan wereldoorlog II. Het was ook het einde van de kampen: de verzamel- en doorgangskampen, de interneringskampen, de werkkampen en de vernietigingskampen.

Vandaag herdenken we de bevrijding en de helden die ons bevrijd hebben van de nazi-waanzin.
Maar vandaag sturen we ook een reuzegroot UITROEPINGSTEKEN de wereld in.

Want nationalisme en concentratiekampen zijn geen bestofte artefacten uit een ver verleden. Ze zijn helaas gloeiend actueel.

In de jaren '90 waren er de kampen in het huidige ex-Joegoslavië. Sinds 11 september 2001 zijn we vertrouwd met geheime CIA-gevangenissen in Oost-Europa, de Abu Graib-gevangenis in Bagdad en de oranje overalls van Guantanamo. En nu is er dus Noord-Korea....

Laat ons vandaag herdenken en tegelijkertijd beducht zijn voor de toekomst. Want onze beschaving is erg kwetsbaar. Soms lijkt het wel een dun laagje vernis op onze soms wrede natuur.

Als burgemeester weet ik dat je als maatschappij alleen maar vooruit gaat als je in compromis met elkaar kunt leven. U en ik weten dat vrijheid, vrede en democratie de mooiste realisaties zijn van de mens. Laat ons ons blijvend inzetten voor deze waarden.

Beste vrienden,

Ik wil diegenen die deze viering mogelijk maken hartelijk danken. Het is goed dat we hier vandaag samen zijn en dat we de bevrijding herdenken. Ik wens u nog een fijne zondagnamiddag en dank u voor uw luisterend oor. Bedankt!